ورزشهای رزمی (کیک بوکسینگ)
مطالب مورد نیاز مربیان رزمی
نویسنده: (چوپانی)牧畜 - یکشنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٩

self-esteem
در وجود همه ما این باور وجود دارد که میتوانیم در یک سطح مشخص اجرا داشته باشیم یا در چالش های فیزیکی و یا ذهنی خاص به اهداف مشخصی برسیم  این باور ، خود باوری ، اساسا ارزیابی شخصی توانایی هایمان است و الزامابازتاب ان چیزی نیست که ما واقعا می توانیم به آن برسیم یا به آن رسیده ایم  . اگر چه در تحقیقات به خوبی نشان داده شده است که این باور درباره توانایی هایمان در رفتار و سطح اعتماد به نفسمان اثر میگذارد .
برای مثال ، افراد اگر موفقیتشان در کاری را باور داشته باشند تمایل بیشتری به انجام آن دارند اما عموما از انجام کاری که در آن خود اثر بخشی کمی وجود دارد ، پرهیز میکنند.
خود اثر بخشی کم می تواند باعث شود افراد کارها را سخت تر از آنچه هست ببینند و اغلب به برنامه ریزی ضعیف و استرس بالا منجر می شود . باندورا ، نویسنده کتاب “ خود اثر بخشی : تمرین کنترل “ با موفقیت نشان داد افرادی که خود اثر بخشی بالایی دارند معمولا اعتقاد دارند که زندگی خود را تحت کنترل دارند . از سوی دیگر ، افرادی که خود اثر بخشی پایینی دارند ممکن است زندگیشان را دور از کنترل خودشان ببینند و به مرور زمان روی اعتماد به نفسشان تاثیر می گذارد .
باندورا میگوید : اخیراً یک هفته را در سرباز خانه ای در لهستان و در حومه بوداپست سپری کردم و به همراه مربی ام فنون دفاع را تمرین کردم و برف غیر منتظره ، غذا و دوش های گرم و سرد پایگاه را تحمل کردم .
در طول هفته گذشته یک جوخه مهمان از واحد ضد تروریستی لهستان به مدت نصف روز با ما تمرین کرد . آنها به تمرینی که می دادند علاقمند شدند . به این دلیل که قبلا با تعدادی از افراد پلیس و واحدهای نظامی تمرین کرده بودم ، برایم بسیار جالب بود که ببینم این افراد چطور حرکاتشان را انجام میدهند.  آنها تا تقریبا شبیه اعضای دیگر واحد ها بودند که قبلا با آنها تمرین کرده بودم . آنها به سه دسته تقسیم می شوند : گروه اول ، کسانی هستند که سابقه ورزشهای رزمی ( در اینجا ، کاراته ) دارند و بنابراین مهارتهای مبارزه ای واضحی به نمایش می گذارند . گروه دوم ، کسانی هستند که تمرین کمی داشتند و یا اصلا تمرین نکرده اند اما توانایی ذاتی دارند و حرکات را یاد گرفته اند . گروه سوم ، هیچ تفاوتی با مبتدیان در کلاسهای رزمی معتدلی ندارند . این گروه سوم بود که نظر من را جلب کرد و توجه بیشتری به آنها کردم . آنها آماده ، با پشتکار ، متمرکز بودند و مهارتهای اسلحه ای خوبی هم داشتند ، اما آنها تقلا می کردند ، دقیقا مثل مبتدیانی که در ورزشهای رزمی با الفبای دفاع حمله و ضربه مشکل دارند و علیرغم نزدیک بودن من به این افراد مسلح ، مدام فکر میکردم وقتی این افراد در یک شرایط واقعی قرار بگیرند که نتوانند از اسلحه هایشان استفاده کنند ، چه کار میکنند ؟
چیزی که به ویژه نظر من را جلب میکرد این بود که دقیقا همین باعث نگرانی بسیاری از این افراد است . چه در این واحد و چه هرکدام از افرادی که با آنها صحبت کرده ام .
نگرانی آنها قابل فهم است زیرا با خلافکاران سروکار دارند . نگرانی آنها فقط بیشتر می شود که آنها باید مهارتهای مختلفی را در نقشهای چند گانه شان تمرین کنند . در حالیکه زمان بسیار کمی برای تمرین خوب و مداوم در فنون دفاعی باقی مانده است .
از اینجا نکته ای به دست می آید که من به شاگردان معمولی نیز می گویم : شما در احساس نگرانی در مورد مواجهه با شرایطی که آمادگی آن را ندارید ، تنها نیستید . دانستن اینکه این مبارزان برجسته غیر ممکن است درباره تواناییشان در مقابله های تن به تن نگران باشند ، به شاگردانم کمک میکند که ترس را در واقعیت قرار دهند .
اگر این پلیسهای مسلح و پرسنل نظامی این احساسات را داشتند ، شما نباید اجازه دهید که احساسات مشابه باعث شود خودتان را دسته کم بگیرید . چیزی که درباره خود اثربخشی در برخی از این مبارزان برجسته کشف کرده ام ، من را به نکته دوم و کاملا جداگانه ای می رساند : بسیاری از پلیسهای ویژه و یا گروه های نظامی از تمرین فنون دفاعی مداوم بهره نمی برند (باورتان می شود؟!) به نظر من آنها باید این تمرین ها را داشته باشند . صرفنظر از اینکه آیا تحلیلی از گزارش وقایع نشان می دهد که چنین مهارتهایی اغلب استفاده می شوند یا نه . این افراد می بایست با اعتماد به نفس بسیار بالا کار کنند . اگر نشان از استفاده کم این مهارتها باشد – اما زمینه ذهنی خوبی برای دیگر مهارتهای مورد نیاز و استفاده آنها باشد – آیا ارزش زمان گذاشتن ندارد ؟

نویسنده: (چوپانی)牧畜 - یکشنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٩

weather-of-club
گاهی شاید برای ما شرایط جوی محیط تمرین مهم نباشد ولی گاهی این بی توجهی ممکن است باعث شود که ما مدتها از تمرین دور بمانیم بنابراین برای این که در کنار سلامتی ، به تمرینات مداوم خود ادامه دهیم ، لازم است مواردی را در نظر بگیریم.
هوای محیط تمرین
گاهی شاید برای ما شرایط جوی محیط تمرین مهم نباشد ولی گاهی این بی توجهی ممکن است باعث شود که ما مدتها از تمرین دور بمانیم بنابراین برای این که در کنار سلامتی ، به تمرینات مداوم خود ادامه دهیم ، لازم است مواردی را در نظر بگیریم.
• تمرین در گرما :
تمرین در محیطهای گرم بسیار خطرناک است و در صورتی مایل هستید در چنین شرایطی تمرین کنید ، به نکات زیر توجه نمایید:
- باید سعی کنیم از حداقل لباس استفاده کنیم (مانند رکابی)
- باید از طریق مصرف مقدار کمی نمک، نمک از دست رفته را که به وسیله تعریق از بدن خارج شده جبران کرد .
- برای این که بدن با گرما سازش پیدا کند، باید در روزهای اول تمرین از تمرینات شدید خودداری کرد که بهترین راه برای بالا بردن استقامت بدن در مقابل گرما، تمرینات منظم است.
- در این مواقع برای حفظ آمادگی می توان شنا کرد و و از تمرینات دیگر کم کرد.
- در صورتی که سلامتی مان در خطر است از دست دادن دو، سه جلسه تمرین بهتر است تا به خودمان آسیب برسانیم.
• تمرین در سرما :
- برای تمرین در هوای سرد لازم است که بدن را به خوبی از قبل گرم کنیم ولی در صورتی که هوا بیش از حد سرد است ، بهتر است که تمرین نکنیم ، چون در این حالت ، سینه به طور ناگهانی سرد می شود و باعث می شود قلب حالت انقباض پیدا می کند این انقباضات باعث می شود اکسیژن کمتری در دریافت شود که در نهایت ممکن است باعث حمله قلبی شود .
- از پوشیدن بیش از حد لباس باید خودداری کرد ، چون باعث افزایش زیاد حرارت بدن می شود و همچنین از درآوردن لباسهای خود به یکباره باید خودداری کرد و نقاط حساس را از سرما دور نگه داشت .
- پارو کرن برف می تواند با پوشیدن لباس مناسب برای بدن مفید باشد البته بهتر است که مقدار برفی که بر می داریم، سبک باشد تا تعداد پاروها را بیشتر کنیم .

• آلودگی هوا :
- ورزشکارانی که در کنار خیابانها به خصوص خیابانهایی که شلوغ است می دوند بهتر است از این مکانها دوری کنند و در جاهای سر سبز و پر درخت تمرین کنند ، به دلیل هوای آلوده خیابانها (به خصوص وجود منواکسید کربن) این اماکن مناسب تمرین نمی باشند .

نتایج یک پژوهش نشان داد: آلودگی هوا با اختلال در سیستم توزیع اکسیژن و اختلال درعملکرد ریوی ، توان استقامتی ورزشکاران در هنگام ورزش در محیط آلوده را کاهش می دهد.
دکترحمید رجبی استادیار دانشگاه تربیت معلم تهران در پژوهشی ، تاثیر تمرینات هوازی کوتاه مدت در محیط های آلوده به CBC و مقدار لیپیدها و لیپوپروتئین های سرم و زمان اجرا در موش های آزمایشگاهی را مورد بررسی قرار داد.
نتایج این پژوهش نشان داد: اثرات مضر آلودگی هوا در هنگام ورزش تشدید می شود، زیرا هنگام فعالیتهای ورزشی ، بنابر افزایش نیازهای متابولیکی، مقدارهوایی که وارد سیستم تنفسی می شود، چندین برابر شده و ممکن است حتی از20 برابر نیز بیشتر شود.
این نتایج می افزاید: حجم بسیاری زیادی از هوای آلوده، نسبت به حالت استراحت وارد ریه ها می شود و اثرات مضر آن را بر سلامتی، تشدید می کند.
از سوی دیگر در هنگام ورزش، تنفس از هر دو راه بینی و دهان صورت گرفته و دفع آلاینده ها در مسیرهای فوقانی تنفسی
( بینی) کمتر می شود، به عبارت دیگر، آلودگی هوا ممکن است تاثیر مفید ورزش را بر سلامتی دچار محدودیت کند.
در این پژوهش با استفاده از 32 موش صحرایی آزمایشگاهی در چهار گروه اثرات مفید و مضر و ورزش در محیط آلوده بهCBC ، لیپیدها و لیپوپروتئین های سرم مورد مطالعه قرار گرفتند.

نتایج این بررسی، کاهش معنا داری درتعداد گلبولهای قرمز، مقدار هموگلوبین و درد هماتوکریت خون در گروهی که در محیط آلوده به تمرین هوازی پرداخته بودند را نشان داد.
همچنین افزایش تعداد گلبولهای سفید خون، و متوسط حجم گلبولهای قرمز در موشهای تمرین کرده و تمرین نکرده در محیط آلوده مشاهده شد.
در ادامه این نتایج آمده است: تمرین هوازی در مدت 8 هفته، صرف نظر از اینکه در محیط آلوده و یاغیرآلوده انجام گیرد باعث کاهش معنادارترین گلیسرید سرم می شود و بی تحرکی در محیط پاک باعث افزایش وزن می شود، اما بی تحرکی در محیط آلوده تاثیری بر وزن ندارد.
در بخش دیگری از این نتایج آمده است: زمان استقامت تا مرز خستگی نیز برای هر دوگروه تجربی در محیط آلوده کمتر از محیط پاک بود اما بین دو گروه در دو محیط تفاوت معنی داری نبود.
(چوپانی)牧畜
چوپانی هستم.30سال رزمی کار میکنم. دان6 کیک بوکسینگ.دان4کاراته.دان2تکواندو. مسئول سوپرکیک بوکسینگ استان تهران
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :


Google


در كل اينترنت
در اين سايت

آموزش وبلاگ نويسي

.

مركز برترين كدهاي جاوا فارسي

Main